1 mei komitee
1 mei komitee logo

bulletin XXVIII

eerlijk delen
hoe doe je dat

met samen de crisis te lijf te gaan ?
Voor bankiers, beleggers en aandeelhouders is de tijd voorbij dat ze slapende rijk worden.
Zij noemen dat een economische crisis. Onterecht, het is hun persoonlijke crisis.
Ze hebben gehandeld zonder enig maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef.
En zijn daarvoor vreemd genoeg nog beloond ook door de regering. De CDA / PvdA regering
nam bij een paar geselecteerde bedrijven het ondernemersrisico geheel of ten dele over.
(58. krediet chaos) Geen enkele parlementaire partij heeft zich daar tegen gekeerd.

De regering haalt het geld uiteindelijk weg bij loontrekkenden en uitkeringsgerechtigden. Degenen die een te laag inkomen hebben om ooit te kunnen beleggen worden gedwongen het verlies van beleggers en speculanten te vergoeden.

door marktwerking ?
Regeringspartijen dwepen met marktwerking, als voorwendsel om te bezuinigen. Ieder kent de voorbeelden:
het openbaar vervoer is al ontregeld;
thuiszorg verwerd tot concurrentie op arbeidsvoorwaarden en managementfraude;
op dit moment zijn postbestellers speelbal van winstneming door goudzoekers.

door nationaliseren?
Onze regering stelt marktwerking in voor voorzieningen om € 35 miljard aan bezuiniging binnen te halen. Omdat we vorig jaar werden verplicht voor het viervoudige failliete bedrijven in de financiële sektor helemaal of gedeeltelijk te nationaliseren. Terwijl marktwerking betekent dat een bedrijf hoort om te vallen zodra er te grote risico’s zijn genomen en de gok verloren wordt.

door wangedrag van het management ?
Ondernemers in alle sektoren maken misbruik van de verwarring rond de tijdelijke financiële ontregeling, om de lonen te drukken. En arbeidsvoorwaarden en pensioenen te verslechteren.
De ondernemersvereniging VNO en hun cao onderhandelaren coördineren deze kampanje welbewust.

In veel bedrijven en bij de overheid heeft het management de cao onderhandelingen maandenlang verziekt om uit te testen hoe ver het personeel zich onderling tegen elkaar uit laat spelen:
gemeenten, provincies, beton, wegtransport, Flora Holland, houthandel,
VZA, drogistrijen, leger, sierteelt
pas na stakingen werd ingebonden bij:
Akzo Nobel, Sappi, DSM.
De nullijn en dus koopkrachtverlies werd doorgedrukt bij:
Philips, waterschappen, Rabobank.
Er werd botweg loonsverlaging geëist, maar door verzet niet gekregen:
Zalco 17%, Aldel 23%, veel ict bedrijven,
HapagLloyd 5%, Norske Skog 12%.
Er wordt geweigerd de cao te tekenen:
Bovag bedrijven, Boskalis, Van Oord.
Er wordt geprobeerd nieuw personeel een slechtere cao op te dringen:
Smit berging en Smit Heavy.
Ontduiken van de cao bij:
Connexxion, Qbuzz, supermarkten, Greencore.
In heel veel bedrijven wordt personeel onder intimidatie met ontslag rechten ontzegd:
in de bouw, TNTpost, schoonmaak, HEMA, Beusmeat, thuiszorg,
ECT, DB Schenker, vleesbedrijven, 40% van de bedrijven in
de metaal, op de Maersk vloot, en bij Jo Tankers.
In het verlengde misbruikt een toenemend aantal koppelbazen buitenlandse flexwerkers.

Vergis je niet: er wordt ook nog een looningreep achter de hand gehouden. Minister Donner (CDA) staat daar garant voor. Maar, om geen CDA stemmen te verliezen: eerst komen de gemeenteraadsverkiezingen.

met bezuinigingen ?
De middenpartijen CDA, PvdA, D’66 en VVD staan klaar om alle maatschappelijke voorzieningen verder uit te kleden. Alweer: straks, na de gemeenteraadsverkiezingen.

wat voor maatschappij willen we? is het risico van roekeloos beleggen
òf voor de speculant zelf,
òf voor alle belastingplichtigen.

Nederland wordt omgebouwd tot een armoedige bananen republiek met:


goede voorzieningen zijn voorwaarde voor een welvarend Nederland

met een feestpakket voor bedrijven ?

met afknijpen van lage inkomens ?
De koopkracht van loonafhankelijken en uitkeringsgerechtigden wordt na de Tweede Kamer verkiezingen verder verlaagd met:

Plannen van CDA en VVD voor een volgende regering:

Al deze maatregelen treffen bovenal de laagste inkomens.

eerlijk delen
Een maatschappij waarin voor iedereen recht bestaat op een menswaardig leven,
dat is niet het doel van de beslissers in Nederland.
Alleen winstgevendheid telt.
Daarom wordt iedereen gedwongen om zolang mogelijk aan het werk te blijven
onder de voorwaarden zoals zij die stellen.
Zonder enige garantie op koopkracht.
Geen ruimte voor persoonlijk welzijn of geluk.
Ondernemers en bestuurders zijn allereerst uit op eigen voordeel.
Zonder zich vast te leggen op investeringsverplichtingen.
Maar wel ten koste van loontrekkenden en uitkeringsgerechtigden.
Nederland wordt zo een armoede land met steeds lagere lonen.

cao afhankelijken kunnen dat keren door looneisen te stellen
In het buitenland zijn de vakbonden niet zo gedwee.
(47. stilzwijgend sociaal akkoord 2010)

Verdeling van de welvaart en verdeling van de kwaliteit van leven,
daar gaat het om bij loononderhandelingen.
Een redelijke verdeling komt er nooit vanzelf, daar moeten we als personeel
samen voor optreden. In de bond en op het bedrijf.

februari 2010

kleine logo