1 mei komitee
1 mei komitee logo

bulletin XXII

voorjaarsoverleg 2008

Het resultaat van de cao akkoorden van 2008 houdt niet over.
De 3,5% achteruitgang van koopkracht wordt dit jaar nauwelijks bijgehouden.
(44. afgesloten cao’s dit jaar)
Veel cao’s zijn in 2008 voor meerdere jaren afgesloten.
Voor 2009 meestal op 3% of lager, terwijl de prijsinflatie veel hoger gaat oplopen.
Zo wordt het volgend jaar nog meer koopkracht inleveren!

Het regeringsvoorspelburo CPB verwacht voor 2009

In 2000 brak een financiële crisis uit door massale overwaardering van ICT bedrijven.
In 2007 is er alweer een financiële crisis, nu doordat in de USA hypotheken met onvoldoende dekking werden verstrekt en daarna doorverkocht.

Vervolgens werden deze leningen door daarin beleggende banken buiten hun balans om gefinancierd.
Toen daarna de jaren van extreem lage rente voorbij bleken te zijn, kwam de financiering niet meer rond.
De banken moesten de hypotheekleningen terugnemen op hun eigen balans, waardoor er minder krediet verleend kon worden. De banken vertrouwen elkaars kredietwaardigheid niet meer, lenen dus onderling
niet meer graag uit. Begin 2008 is al rond de € 200 miljard aan bankvermogen afgeschreven, gewoon in rook opgegaan. Dit betekent dat de kredietverlening tijdelijk met € 2.600 miljard is gekrompen.
Dat is hooguit 2% van al het uitstaand krediet. Een rimpelingen bij het bankwezen, op zich niets om je als werkende in Nederland erg ongerust over te maken.

Toch wordt deze bankcrisis door ondernemers en regering als voorwendsel aangegrepen om weer eens loonmatiging te eisen. (40. loonmatiging als verslaving)
Laat je niet misleiden: het bankwezen heeft er een zooitje van gemaakt en lijdt daardoor verliezen.
De economie draait gewoon door.

Er wordt sinds 2007 stevig gespeculeerd in voedsel en grondstoffen zoals granen en soja, ijzererts en kolen, olie en gas. Deze speculatie jaagt de prijzen op. De verwerkende bedrijven berekenen de prijsverhoging gewoon door en daar wordt het levensonderhoud een stuk duurder van.

De oorzaak van deze speculatie ligt -net zoals de ICTcrash van 2001- niet bij te hoge cao lonen. Wel aan overmoedig speculeren met kapitaal. (8. winst & kapitaalexport)
Juist te lage lonen veroorzaken de overvloed aan kapitaal.
Want de te lage lonen doen de winsten steeds verder stijgen. Steeds meer kapitaal komt zo vrij bij aandeelhouders en bedrijven. Die zoeken daarop weer nieuwe beleggingen ter vermeerdering van het zo makkelijk verkregen geld. De overvloed aan kapitaal zet beslissers en beleggers onderling aan tot overmoed en het nemen van steeds grotere risico’s.

Deze overmoed bij beslissers en miljonairs verklaart de huidige overwaardering voor grondstoffen en de waarde van bedrijven die daarin zitten. Er wordt gespeculeerd op het schaars zijn en houden van grondstoffen. De prijzen stijgen nog steeds.
Die duurdere grondstoffen betekenen steeds verder dalende koopkracht voor de werkenden, als de lonen niet minstens even snel omhoog gaan.
Daarom zijn stevige looneisen nodig. Dat stabiliseert tegelijkertijd de onevenwichtigheden in de economie.

stijging grondstofprijzen maart 2007 - maart 2008

tarwe 134%
soja 103%
palmolie 95%
rijst 48%
cacao 61%
katoen 59%
koffie 48%
ijzererts 65%
kolen 52%
olie 70%
gas 61%
bron: Bloomberg

Bij de cao onderhandelingen in 2007en 2008 is er weer veel onwil bij ondernemers en overheid.

De gevierde ideologen Lans Bovenberg en CoenTeulings beweren in een stukje op de site van het CPB (40. loonmatiging verslaving) :
Vakbonden zijn er niet om een zo hoog mogelijk loon voor cao afhankelijken af te dwingen.
De taak van moderne vakbonden zou zijn ondernemers te helpen het cao-loon te beprijzen.
De leiding van de vakcentrales heeft dit nog steeds niet weersproken.

Met loonoffers doe je jezelf tekort.

Afnemende winst is helemaal geen economisch probleem.
Ongebreidelde winst is niet het recht van de aandeelhouders.
Die winst vergokken ze toch weer voor een deel.
Opkomen voor looneisen houdt de meest absurde winstgroei in toom.

Met begrip voor het standpunt van de ondernemers, kies je tegen jezelf:

Dit egoïstisch gedrag van ondernemers is niet verrassend:
Loonstrijd gaat om de verdeling van de opbrengsten van het bedrijf als geheel en daarbij
zijn de belangen van ondernemer en werkenden tegengesteld


Alleen hardere loonstrijd kan beslissers tot inkeer brengen.
Daarmee wordt beslissers geleerd:


grafiek bulletin 22-01
(15. winst en loon)

De prijsinflatie in de andere EU landen is al jarenlang veel hoger dan in Nederland.
Oorzaak zijn bovenal de hoge grondstofprijzen op de wereldmarkten.
Die prijsinflatie zal nu onherroepelijk ook in Nederland toeslaan.
MKB:
‘wij betalen geen hogere lonen, de regering moet de belastingen maar verlagen’;
VNO-NCW:
‘hogere lonen brengen onze winsten in gevaar, dat mag niet gebeuren’;
ECB:
de prijsinflatie is al zorgelijk, prijscompensatie in de lonen jaagt de inflatie aan;
Wellink van de Nederlandse Bank:
prijsinflatie is erg genoeg, dus geen compensatie in de lonen;
Ministers van Financiën EU:
geen prijscompensatie in de lonen;
CDA / PvdA regering:
alle kosten stijgen al, dus moeten de lonen pas op de plaats maken.


Waarom?
om blijvend groeiende winsten te garanderen (11. nettowinst in Nederland)

Wie veroorzaakt de prijsstijgingen?
mijnbouwbedrijven, internationale handel, banken, beleggers, speculanten.

Waarom moeten de werkenden daarvoor bloeden?
omdat de vakbonden onvoldoende macht ontwikkelen,
dus: ondersteun of dwing je vakbond tot een hogere cao inzet.


In maart 2008 begreep de Unie al dat de middeninkomens nu koopkracht inleveren door de toenemende prijsinflatie en de belastingverhogingen door lagere overheden.
Nieuwe eis van de Unie voor 2008: +4½
CNV verklaart in maart 2008: + 3,25% nodig in cao’s 2008 en minimaal +4% in 2009.
Waar blijft het FNV? Een vertoning zoals in november 2007 mag niet weer gebeuren.
(47. sociaal akkoord 2008)

nog steeds is het hoogconjunctuur

Economische onzekerheden zijn het risico van de ondernemers,
daar laten zij zich persoonlijk al buitensporig voor betalen.
Aandeelhouders hebben al 40 jaar onafgebroken stijging van winsten opgestreken.
Werkenden hebben recht op meer zekerheden voor hun opofferingen.


Bovendien:
loonmatiging bij hoogconjunctuur betekent koopkracht verlaging
koopkrachtverlaging leidt tot recessie en economische stagnatie

april-08

kleine logo