1 mei komitee
 
1 mei komitee logo
rendement van de Nederlandse economie 14

Om aan te geven hoe winstgevend het bedrijfsleven is van jaar op jaar, wordt de winst van alle bedrijven uitgedrukt als percentage van het bruto binnenlands produkt -bbp- van een land.
Deze zogeheten winstquote moet volgens de vereniging van ondernemers VNO-NCW altijd
zo hoog mogelijk uitvallen. (31. winstquote)

Door ondernemers en regering is een hele heisa opgevoerd over de o zo zware crisis waar
zij vanaf 2010 tot in 2016 onder te lijden zouden hebben. Het blijkt weer eens komedie te zijn. Het rendement bleef op het ongekend hoog nivo. Eerder is het rendement van bedrijven snel
en hoog opgeschroefd. In negen jaar van 2002 naar 2010 is het rendement verdubbeld.

Opmerkelijk is dat het CBS eind maart over 2017 en eerdere jaren een herziene opgave geeft, waardoor het rendement een stuk hoger uitvalt dan in vorige opgaven voorgespiegeld. Nu blijkt dat de winstquote 2009 niet op 15,2% lag, maar op 28,6%. En dat heette een financieel rampjaar te zijn.


bron:cbs

Toen, in 2008 en 2009 kregen we een heftig media bombardement over ons heen, dat we in een zware economische crisis zouden zitten. In 2012 en 2013 nog eens een keer. (62.loonkostenverlaging in Europa)
Net zoals dat de regering eerder van 2003 op 2004 onophoudelijk rond toeterde
dat de economie er zeer slecht voor stond, omdat de ondernemers sinds 2001 hardnekkig volhielden dat de winstquote zich zeer negatief zou ontwikkelen.

Wat was hier nu allemaal van waar? Als je naar de winstgevendheid kijkt, is het alle keren theater geweest. Over de periode van 2002 tot en met 2015 is de winstgevendheid bijzonder hoog geweest: van ruim 16 ct tot aan 34 ct op iedere € 1,- . Nooit verlies.
Dus waar hebben we het over?

Waarom dan toch steeds die opvoering?
Het is een opzettelijke misleiding om de lonen te matigen en hervormingen en bezuinigingen als onvermijdelijk te verkopen.


opdat meer welvaart van werkenden naar geldschieters wordt overgeheveld


Cijfers zeggen niets zonder het hele maatschappelijk verhaal. Hogere winsten gaan altijd ten koste van verbetering van de levensomstandigheden voor de hele bevolking.
(LVII. winst stijgt, loon niet)
Een mens werkt wel om te leven, maar leeft niet om te werken voor anderen.


Het gaat pas slecht met de winsten als er jarenlang verlies wordt gedraaid. Maar in Nederland is daar de laatste 70 jaar absoluut geen sprake van geweest. De ondernemingen behalen onafgebroken een wel zeer royaal rendement.


Zelfs in sprookjes groeien de bomen niet tot in de hemel. Toch, ondernemers, managers en al hun geldschieters, het zijn net hopeloos verwende kleuters. Ze willen voor zichzelf altijd een nog groter deel van de welvaart.
Ook al gaat dat onvermijdelijk ten koste van de andere belanghebbenden in de economie:
de mensen die voor hen werken.


Om in 2011 het zeer hoge rendement van 35% op geïnvesteerd kapitaal mogelijk te maken, heeft de regering de eigenaars en andere direkt belanghebbenden bij banken en verzekeringsmaatschappijen in 2008 en 2009 een onvoorstelbaar grote gift gedaan.
Volgens de Algemene Rekenkamer is toen € 82,7 miljard apart gezet als staatssubsidie.
Daarnaast heeft de regering ter geruststelling van de geldschieters nogeens voor € 79,7 miljard aan garanties op zich genomen. In totaal een kadootje van bijna € 10.000 per inwoner.
De al bestaande steunprogramma’s voor bedrijven en hun geldschieters niet eens meegerekend. (58. kapitaalchaos)
Tezelfdertijd is de winstbelasting voor handige invullers verlaagd tot 5%.
Deze royale steun aan kapitaalverschaffers verhaalt de regering vanaf 2010 op de bevolking in Nederland. (63. belastingparadijs)

Maar van de hoogconjunctuur tussen 1997 en 2000 hebben cao afhankelijken helemaal niets in hun loonzakje teruggevonden. (5. loon & koopkracht)
De hoogconjunctuur van 2004 tot halverwege 2008 leverde ook al geen compensatie op voor de loonoffers van de voorgaande jaren. (44.-08. afgesloten cao’s)

Hebben we van al die topjaren dan helemaal niets over gehouden?
O zeker wel: een steeds stressiger leven.
Plus een toekomst die richting het bestaansminimum gaat. (61. bestaansminimum)

iedere propaganda om alweer de cao lonen te matigen,
is bewijs van een diepe minachting voor werkende mensen

ga door naar: (42. werkgelegenheid)

mei-18
kleine logo 00-1